Wie het woord ‘mediator’ intikt op de website van Google krijgt ruim zeven miljoen hits. Erg lastig om daar een goede mediator uit te selecteren. Hoe voorkom je dat je wordt opgescheept met een beunhaas?
Iedereen die van zichzelf vindt dat hij goed in ruzies kan bemiddelen, mag een bord aan de gevel schroeven met ‘mediator’ erop. Het is namelijk een vrij beroep.
Er zijn enkele brancheorganisaties die enige orde in de chaos scheppen. Bijvoorbeeld het Nederlands Mediation Instituut (NMI) Kooijman Mediation & Management is geregistreerd bij het NMI, de Vereniging van Familierecht Advocaten en Scheidingsbemiddelaars (VFAS) en de Vereniging van Mediators en Scheidingsbemiddelaars in het Notariaat (VMSN).
De leden van deze organisaties voldoen aan (bij)scholings- en ervaringseisen en onderwerpen zich aan tuchtrechtspraak.
Dat biedt voor de leek die van zijn partner af wil enig houvast. Maar niet meer dan dat. Er zitten enorme niveauverschillen tussen de leden. Zo heeft het NMI mediators in zijn bestand die niet verder zijn gekomen dan een zesdaagse training, maar ook tussenpersonen met een masteropleiding.
Om het kaf van het koren te scheiden is Felix Merks, directeur van Result ADR (een bedrijf dat is gespecialiseerd in zakelijke mediation) in december begonnen een bestand van deskundige mediators aan te leggen. Die presenteert hij op de website Allesoverscheiding..
Deze lijst is echter nog niet landelijk dekkend. Wie bijvoorbeeld in Lelystad of Venlo woont, zal ver moeten reizen.
Zoek je iemand in je eigen woonplaats, dan zul je zelf moeten doorvragen naar de achtergrond van de mediator. Welke opleiding heeft hij gevolgd? En hoeveel ervaring heeft hij? Het maakt veel uit of iemand slechts twee burenruzies tot een goed einde heeft weten te brengen of vijftig mediations per jaar doet.
Het is ook van belang welke achtergrond een mediator heeft. Mediators zijn te vinden in allerlei beroepsgroepen, variërend van advocaten tot notarissen, accountants en psychologen.
Een zeer ervaren en hoogopgeleide mediator rekent doorgaans hogere tarieven dan een jonge, minder ervaren tussenpersoon. Voor ingewikkelde zaken ben je aangewezen op het hogere segment. Bij een relatief eenvoudige echtscheiding is dat niet nodig, al moet deze persoon natuurlijk wel verstand van zaken hebben.
De kosten kunnen per mediator erg verschillen. Er zijn tussenpersonen die 120 euro per uur rekenen, maar het dubbele komt ook voor. Het loont dus de moeite om te shoppen.
Maar staar je niet blind op de prijs. Van prijskrakers die er voor 700 euro een scheiding doorheen kunnen jassen, hoef je je weinig illusies te maken. Reken maar mee: alleen al bij de rechter ben je zo’n 300 euro kwijt. Dan blijft er nog 400 euro over voor advies. Dat is erg weinig, als je uitgaat van een gemiddeld uurtarief van 200 euro. Terwijl dat advies wel belangrijk is, want het is een investering in je verdere leven.
Niet te meten, maar minstens zo belangrijk is de chemie met de mediator. Vraag een vrijblijvend gesprek aan en kijk of het klikt. Mediator is immers een vertrouwensfunctie.
